راهی رو پیش گرفتم که سالهای سال منتظر فرصت مناسب برای شروع بودم به خیلی چیزا فکر کرده بودم و خیلی سناریو ها واسه خودم طرح کرده بودم و نوشته بودمانسان آهسته آهسته عقبنشینی میکنههیچکس یکباره وا نمیدهیکباره خسته نمیشهرنگ عوض نمیکنهتبدیل نمیشهزندگی بسیار آهسته از شکلی به شکلی درمیافته و تکرار خستگی بسیار ظریف و پاورچین تغییرات رو رقم میزنهگام اول رو به سوی حذف چیزهای ناخوب برداشتم همون به بند کشیدنی های نامحسوسگامهای بعدی رو شتابان برخواهم داشت + نوشته شده در چهارشنبه یازدهم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 16:31 توسط حمید  | 

دقیقا میخوای بدونی کجای زندگیمی؟ تو دقیقا دقیقا همهجای زندگیمیرو در و دیوار اتاقتو هوایی که نفس میکشم تو مغزم تو قلبم خیالم خوابم همهجا، ببین همهجاخدا تورو بهم هدیه داد جبران همه ی نداشته های زندگیم + نوشته شده در شنبه چهاردهم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 21:28 توسط حمید  | 

ماه هاست که ندیدمتجز در رویاهایماما هر لحظه عاشق تر می شوم. آیااین کافی بود برای اینکه بدانی چقدر عاشقمبقول فروغ فرخزادقربان مردمکهای بیقرار چشمهایت برومقربان غم و شادی ات بروم تو چه هستی که جز با تو آرام نمیگیرم حتی جای پایی از تو در خاک برای من کافیست + نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 13:41 توسط حمید  | 

بهم گفتی دلت میسوزه برام که اسیرم شدیمیخوام بهت بگممیدونی این اسارت به قول تو واسه من چطوریه؟تو برام مثل حس کردن بوی نوزادیهمونقدر دوست داشتنیمثل حس بوی خاک نم خورده توی اولین بارون پاییزهمونقدر دوست داشتنیمثل حس و حال بوی نارنگی خوردنم تو مدرسههمونقدر دوست داشتنیمثل بوی اولین برگه ی کتاب نویی که با ذوق خریدمهمونقدر دوست داشتنیمثل مسافرتی که از هیجانش تا صبح نمیخوابیدمهمونقدر دوست داشتنیمثل رنگایی که تو دنیا هیچکسی با چشماش ندیدههمونقدر دوست داشتنیمثل خنکی جاده ی شمال و جنگل و بوی هیزم و بلال خوردنشهمونقدر دوست داشتنیمثل حس چیزای که هر بار که تجربه اش میکنم برام قشنگ تر از قبلههمونقدر دوست داشتنیتو دقیقا برام اینجوری هستیهمینقدر خوببرام هیچ حسی شبیه تو نیستآخه تو آرامش من هستیکاش میشد یکم از بغلتوحسای خوبتوصداتوانرژیتو وقتی بهم امید و انگیزه میدیلبخندتو وقتی داری حرف میزنیو برق چشمات وقتی خوشحالی و یه تیکه از خودت رو بزاری تو پاکت و برام بفرستی تا وقتی بیشتر از همیشه نیاز دارمزندگیم معنای قشنگ تری پیدا کنهآره عزیزم اسیرتم و از این اسارت، لذت میبرم + نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر ۱۴۰۲ ساعت 12:15 توسط حمید  | 

بقول حسین پناهیمگه اشک چقدر وزن دارهکه با ریختنش، فکر میکنی سبک میشییادته گفتم ی صندوقچه میسازم پر از چیزهای مشترک؟امروز درش رو باز کردم و دوباره همه چیز رو دونه دونه ورداشتم اینا داخلش بوداسم تویاد توعشق توی مقدار اشک نمیدونم چطور مجدد تمیز و مرتب بچینم که واسه تنهایی ات جا داشته باشهتنهایی ات هم ، برای من + نوشته شده در یکشنبه یکم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 16:6 توسط حمید  |